காதலென்பது எதுவரை?

 

ஒரு மகளிர் மருத்துவமனை.

பரபரப்பான நாளொன்றின் முன் பகல் வேளையில் காத்திருப்போர் இருக்கைகள் எல்லாம் நிரம்பியிருந்தன.

எங்களது இருக்கைக்கு முந்தைய வரிசையில் அவர்கள் அமர்ந்திருந்தார்கள். எங்களை விட பல வயது சிறியவர்கள். குழந்தைப்பேறு தொடர்பான ஆலோசனைக்காக வந்திருந்தனர் என அவர்களது கைகளில் இருந்த காகிதக்கோப்பு சொல்லாமல் சொல்லிற்று. எளிய தோற்றம் இருவருக்கும்.

அன்று மிகுந்த கூட்டம் என்பதால் கத்திருக்கும் நேரம் நீண்டுகொண்டிருந்தது.

அவர்கள் இருவரும் உரையாடல் எதுவுமின்றி அழைப்புக்காக காத்திருந்தனர். 

சிறிது நேரம் கடந்ததும் அது நிகழ்ந்தது. அந்தப்பெண் மெல்ல அவனது தோளில் தலை சாய்த்துக்கொண்டாள். அவனது தோள் கோடு அப்படியே நிமிர்ந்திருந்தது. நான் அவர்களை கடந்து சென்று அந்த காத்திருப்பு அறையின் ஓரமாய் நின்றிருந்த ஒரு அலமாரியில் அடுக்கியிருந்த புத்தகங்களை துழாவத்தொடங்கினேன். The Last Lecture, The Monk and ... எனத்தொடங்கும் ராபின் ஷர்மாவின் நூல், ரேஷ்மி பன்சலின் சில நூல்கள், நடிகர் சிவக்குமார் எழுதிய நூல் ஒன்று என கதம்பமாய் குவிந்திருந்த நூல்களின் இடையில் 'Appa' என்கிற தலைப்பிட்ட ஆங்கில நூல் ஒன்று கண்ணில் பட்டது. எடுத்து, நின்றபடியே வாசிக்கத்தொடங்கினேன்.

கோவை புகழ் திரு. ஜி. டி. நாயுடு பற்றி அவரது மகன் திரு கோபால் நாயுடு எழுதிய நூல் அது. தமிழில் 'அப்பா' என்கிற தலைப்பில் சிவசங்கரி எழுதிய நூலை விரிவாக்கி, ஏராளமான புகைப்படங்கள் சேர்த்து, ஜி.டி.என் இன் மேன்மையை விவரிக்கும் நூல் அது. ஆர்வத்தை தூண்டும் புகைப்படங்கள், வாழ்வின் நிகழ்வுகள் என விரிவாக எழுதப்பட்ட நூலை சுமார் ஒரு மணி நேரம் அங்கு நின்றபடியே, மருத்துவமனை என்பதை மறந்து வாசித்துக்கொண்டிருந்தேன்.

அதில் ஒரு பகுதியில் திரு கோபால்ல் நாயுடு, தனது முதல் அன்னை, சொந்த அன்னை மற்றும் முதல் அன்னையின் பெண் குழந்தைகள் படங்கள் இருந்த பக்கத்தில் இப்படி எழுதயிருந்தார்; 'எனது தந்தையின் முதல் மனைவி, அவர்களது இரு மகள்கள். அதற்கடுத்ததாக இருப்பது என்னைப்பெற்ற தாயின் படம்' என எழுதி, இப்படி தொடர்கிறார்; 'எனது தந்தை, தனது தொடர் வளர்ச்சியால் வாழ்வின் புதிய உயரங்களை அடைந்துகொண்டிருந்த இந்த நேரத்தில் அவரது வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப தன்னை மேட்டிமைப்படுத்திக்கொள்ள அவரது முதல் மனைவியால் இயலாமல் போக, அவரை விவாகரத்து செய்து பின் எனது அன்னையின் கரம் பற்றினார்.'

'He divorced her since she did not behave in a way that reflected his growing stature'  என எழுதியிருக்கிறார்.

இது உண்மையான காரணமாக இருந்தால், அவரது மகனே எழுதியிருப்பதால் உண்மையாகத்தான் இருக்கும்.... ஜி.டி. நாயுடு என்கிற மனிதரின் மகத்துவம் (stature) என்னைப்பொறுத்தவரையில் அந்த நொடியில் சிதைந்துபோனது. ஜி. நாகராஜனின் 'மனிதன் ஒரு மகத்தான சல்லிப்பயல்' என்கிற வாசகம் ஏனோ நினைவில் வந்துபோனது.

அதற்கு மேல் வாசிக்க மனமின்றி நூலை மூடி அதன் இடத்தில் மீண்டும் சேர்த்துவிட்டு திரும்புகையில் அனிச்சையாய் பார்வை அவர்களை தேடியது. அவள் இப்போது ஆழ்ந்த உரக்கத்தில். அவனது தோள் சில இஞ்ச் தாழ்ந்திருந்து, அவள் வாகாய் சாய்ந்து தூங்குவதற்காக. அவனும் கண்கள் மூடி உறக்கத்தில், சாய்வதற்கு தோள் எதுவும் துணையின்றி.

அந்த நொடியில் மனம் இலவம்பஞ்சு போல எடையற்றுப்போனது. எனது நாளின் வரம் சற்றே கூடியிருந்தது. 'இனிது இனிது காதல் இனிது. அதனினும் இனிது இணையரை காதலிப்பது' என மனது கவிதை எழுதத்தொடங்கியது. அவன் ஒரு நல்ல தகப்பனாகவுமிருப்பான் என உறுதியாய் தோன்றியது.

பேரன்புடன்,

பாபுஜி

படம்: திரும்ப வந்து இருக்கையில் அமர்ந்தபின்பு நான் எடுத்தது.