முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

கும்மோணம் - லாஸ்ட் ஸ்டாப்!


"தனி மனிதர் விளையாட்டுகள் எல்லாம் விளையாட்டே அல்ல!"

இதுவே எங்கள் தாரக மந்திரம். 


கும்மோணத்தில் நாங்கள் விளையாடிய விளையாட்டுக்கள் எல்லாமே குழு விளையாட்டுக்கள்தான், சைக்கிள் ஓட்டுவது உட்பட!


கருவிகளும் அதிகம் தேவையில்லை, விலையும் மலிவு, அல்லது இலவசமாகவே கிடைக்கும் கருவிகளே!


1. புளியாங்கொட்டைகளை ஒரு கையளவு எண்ணி சம அளவில் எடுத்துக்கொள்ளவும்.


2. இரண்டு அல்லது இரண்டு+ ஆட்டக்காரர்கள் அவசியம். 


3. ஒரு இடத்தை 'நிற்குமிடமாக' மார்க் செய்து, அதில் இருந்து சில அடி தூரத்தில் உங்கள் சக்திக்கு தகுந்த அளவில் ஒரு முழு வட்டம் வரையவும். மையத்தில் ஒரு அடையாளமிடவும்.


4. முதல் ஆட்டக்காரர் ஒரு கொட்டையை மட்டும், 'நிற்குமிடத்திலிருந்து' வட்டத்து மையப்புள்ளியை இலக்காக கொண்டு தூக்கிப்போடவும்.


5. விழுந்த இடத்தை மார்க் செய்யவும்.


6. இப்படி எல்லா ஆட்டக்காரர்களும் முறை வைத்து தூக்கிப்போட்டு மார்க் செய்தபின் யாருடைய மார்க் மையப்புள்ளிக்கு மிக அருகில் உள்ளதோ அவரே ஆட்டத்தை தொடக்க அனுமதிக்கப்படுவார்.


3. அவர் எல்லோரது புளியங்கொட்டைகளையும் சேர்த்து, வட்டத்துள் கொட்டைகளை பரவலாக தூவி விடுவார்.


4. அதன் பிறகு தட்டையான ஓடு அல்லது சில்லு போன்ற கல் ஒன்றை (அளவு லிமிட்டெல்லாம் கிடையாது!) ஏற்கனவே மார்க் செய்திருந்த 'நிற்குமிடத்தில்' நின்றுகொண்டு வட்டத்தை இலக்கு வைத்து வீசுவார்.


5. அந்த தட்டையான கல்லினால் மோதப்பட்டு வட்டத்துக்கு வெளியே சிதறும் புளியங்கொட்டைகள் அனைத்தும் அவருக்கே!


6. இரண்டாம் ஆட்டக்காரர் மேற்சொன்ன 4 & 5 ஸ்டெப்புகளை செய்து அவர் பங்குக்கு அள்ளிச்செல்வார்.


7. கொட்டைகள் அனைத்தும் வட்டத்திற்கு வெளியே தள்ளப்படும் வரை சுழற்சி முறையில் ஆட்டம் தொடரும். அல்லது யார் வீட்டு பெரிசுகளாவது எங்களில் யாராவது ஒருவரது சொக்காயை கொத்தாகப்பிடித்து வீட்டுக்குள் இழுத்துச்செல்லும்வரை விளையாட்டு தொடரும் :-)


அதுவும் அந்த அந்தி சூரியன் சந்தி சாய மெல்ல இருள் பரவும் வேளையில் நாங்கள் ஆட்டக்காரர்கள் எல்லோரும் ஒரு heightened sense of acute focus உடன் ஆடுகளத்தை சுற்றி வருகையிலே, அந்த நேரம் பார்த்து எங்கள் வீடுகளில் இருந்து அழைப்பு வர, அரைமனதோடு பிரியாவிடை பெறுவோம், ஒவ்வொரு நாளும்!


பிறகு இரவு உணவு முடித்து, 'வாசல்ல காத்தாட ஒக்காந்திருக்கேன்' என ஒவ்வொருவராக நழுவி, டவுசர் பாக்கெட்டில் ஒளித்து வைத்திருக்கும் புளியங்கொட்டைகள் சிலவற்றை எங்கள் சாலையில் யார் வீட்டு விறகடுப்பிலாவது இட்டு சுட்டு... பகிர்ந்துண்டு திரும்புவோம். எங்களுள் ஏராளமான போட்டியிருக்கும். ஆனால் விளையாட்டு முடிந்ததும், பரிசுப்பொருட்களை இப்படி பகிர்ந்துண்டு மகிழ்தல் எங்கள் தலைமுறையினரின் வழக்கமாக இருந்தது (இன்று அநேக போட்டிகளில் தரப்படும் பதக்கங்களும் கோப்பைகளும் யாருக்கும் பயனின்றி ஒரு நாள் பழைய பொருட்கள் வாங்கிபவரிடம் சென்று சேர்கின்றன!).


பம்பரம், கிட்டிப்புல், பளிங்கி, செவன் ஸ்டோன்ஸ் என ஏகப்பட்ட குழு விளையாட்டுகள், விரிவான ஆனால் எழுதப்படாத சட்ட விதிகள். ஒவ்வொன்றையும் எழுதினால் இது ஒரு தனி சீரீசாக எழுதவேண்டியிருக்கும் :-)


ஒரு விளையாட்டில் வென்ற பொருள் இன்னொரு விளையாட்டின் பந்தயப்பொருளை வாங்கவும் உதவும் என்கிற 'பண்டமாற்று' வணிகத்தை நாங்கள் சிறு வயதிலேயே பழக இந்த விளையாட்டுகள் எங்களுக்கு உதவின.


எங்கள் தெருவிலேயே தானியங்கி கொலு பொம்மைகள் வைத்து நவராத்திரி கொண்டாடும் ஒரு வீட்டில் மட்டும் மோனோபோலி விளையாட்டின் முந்தைய அவதாரம் ஒன்று, Business என்கிற பெயர்கொண்ட அட்டை விளையாட்டு இருக்கும் (Board Game). நால்வர் அமர்ந்து விளையாடும் இவ்விளையாட்டில் ஏராளமான வீடுகள், பெட்ரோல் பங்க்குகள், வாகனங்கள் வாங்கலாம்,  வாங்கிய 'கட்டங்களை' வேறு யார் தாண்டினாலும் கப்பம் கட்டவேண்டும். அவ்வகையில் நிறைய காகித கரன்சிகளும் கிடைக்கும். ஆனால் அவற்றை வைத்து புளியங்கொட்டையோ, பளிங்கியோ, தெத்துக்கல்லோ, இரவல் காமிக்சோ கூட வாங்க முடியாது!


மன்னார்குடியில்... தொடரும். என முடிக்க நினைத்தேன். ஆனால் இன்னும் ஒரு பகிர்வாவது விளையாட்டுகள் பற்றி சுருக்கமாக எழுத ஆவல். என்ன செய்யலாம் நட்பே?!

தொடரும்.


பேரன்புடன்,

பாபுஜி


படங்கள்: Google Gemini எனக்காக வரைந்தது.



கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

விழலுக்கு இறைத்த நீர்

விழலுக்கு இறைத்த நீர்... என்னை சிந்திக்க வைத்த சொற்றொடர் இது.  பலனளிக்காத முயற்சியின் தோல்வியை சுட்டவே பெரும்பாலும் பயன்படுத்துகிறோம். இதன் கருப்பொருள் வேறாகவும் இருக்கலாம்... விழல் = களை = களையப்படவேண்டிய, நமக்கு அவசியமற்ற பயிர். நமக்கு அவசியமான பயிர்கள் மட்டுமே நம் வயலில் இருக்கவேண்டும். அப்போது மட்டும்தான் பஞ்ச பூத முழு சக்தியும் நமக்கு வேண்டிய பயிருக்கு கிட்டும், அதற்கு மட்டுமே கிட்டும். இந்த சித்தாந்த அடிப்படையில்தான் மேற்குத்தொடர்ச்சி மலைக்காடுகள் வேறோடு பிடுங்கப்பட்டு, தேயிலையும் காபியும் பயிராச்சி (நாமள்லாம் அப்போ வெள்ளக்காரங்களே!). இந்த சித்தாந்த அடிப்படையிலதான் சம வெளிகளிலும் காடுகள் நம்மால் சிதைக்கப்பட்டு நெல், கோதுமை, கரும்பு, வாழை என மாறிப்போயின. இதே அடிப்படையில்தான் பல உயிரினங்கள் நம் ஆக்கிரமிப்புக்கு அடிபணிந்து ஏற்கனவே விடைபெற்றோ அல்லது விடைபெற்றுக்கொண்டோ இருக்கின்றன. நிலத்தில் மட்டுமல்ல, நீரிலும்தான்; 'என்னது ஆஸ்திரேலியால பவளப்பாறைகளை காணுமா?!!! அது வேற பஞ்சாயத்துபா!'. இதெல்லாம் நிகழக்கூடாதென்றுதான் அன்று நம் ஆட்கள் விழல...

சிறுக கட்டி பெருக வாழ்

சிறுக கட்டி பெருக வாழ்! கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். படித்திருக்கிறோம். சிறிதாய் தொடங்கி ஆல் போல் வளர்ந்து என வணிகம் பேசியிருக்கிறோம். அளவாய் வீடு கட்டி சுற்றம் சூழ்ந்து பெருக மகிழ்வாய் வாழ்தல் என முயற்சிக்கிறோம். இவையெல்லாவற்றையும் தாண்டிய புரிதல் ஒன்று வேண்டும். சிறுக கட்டி - சிறு வீடு கட்டி, பெருக - பல்லுயிர் பெருக, நாமும் வாழ்வோம் என்பதாகவும் இதன் பொருள் இருக்கலாம். பாரதி கனவு கண்ட காணி நில வாழ்வும் இதுவே, பில் மோலிசன் கற்றுத்தந்த பெர்மாகல்ச்சரும் (ஒருங்கிணைந்த பண்ணையம்) இதுவே, காந்தி மற்றும் புகுவோகா பரப்பிய சுயசார்பு பண்ணை வாழ்வும் இதுவே! பெரிதாய் கட்டி சிறிதாய் வாழ்ந்துவிட்டுப்போகும் நமக்காகவே சொல்லப்பட்டது, அன்றே! உணவு வீணாவதைப்பற்றி ஐ.நாவில் கூட்டம் கூட்டமாய் விவாதித்து புள்ளி விபரங்கள், அறிக்கைகள் பதிப்பிக்கிறார்கள். இந்தியாவில் 40 சதம் வீணாகிறதாம். நம் வாழ்வியல் அறியாது எழுதித்தள்ளுகிறார்கள். உணவு மீந்தால் / ஒரு இலை வீட்டிலிருந்து வெளியே விழுந்தால்கூட ஒரு கூட்டமே (மனிதர் முதல் பூச்சி வரை) அதிலிருந்து உண்ணும் இங்கு! இதில் வீணாவதெங்கு?! ...

பெரிதினும் பெரிது கேள்!

பெரிதினும் பெரிது கேள்னு சொல்லிட்டுப்போனவன் ஒழுங்காதான் சொல்லிட்டு போனான், நாமதான் தப்பு தப்பா எதையெதையோ கேட்டுகிட்டிருக்கோம்... வணிகம், பெருவணிகம் பேராசைப்பெருவணிகம் - அப்டீன்னா இன்னாபா? வணிகம், பண்டமாற்றில் தொடங்கியது; எப்போதென்று யாருக்கும் தெரியாது. பண்டம் உற்பத்திப்பொருளில் இருந்து சோழிகளுக்கும், உப்புக்கும் மாறி பின்னர் 'உலகமயமாக்கலின்' (ஆயிரம் வருடங்கள் முன்னரே இது நடந்தாச்சிபா!) தேவைக்காக உலோக நாணயங்களாக மாறி, வழிப்பறிக்கு பயந்து காகிதமாகி, இன்று 'வழிப்பறி' (tax rules of different geographies I mean :-) தாண்டி மாயக்காசுகளாய் (பிட்டு காயின்ங்ணா, இது வேற பிட்டுங்ணா!) அசுவத்தாமன் ஆவி போல 24*7 அலைந்துகொண்டே இருக்க சபிக்கப்பட்டிருக்கிறது :-) வணிகம் பெருத்து பெருவணிகமானபின்பும் எல்லாம் நல்லாத்தான் போய்கிட்டிருந்தது, பேராசை அதனுடன் இணையும் வரை. அதுக்கப்பறம் வந்ததெல்லாம் பேராசைப்பெருவணிகந்தேன்! பெருவணிகம் (corporates) தவறல்ல, அறம் சார்ந்ததாய் இருக்குமானால். பெருவணிகத்துக்கான தேவையை 1947 க்கு முந்தைய இந்திய நிலையை நினைவில் நிறுத்தி உணரும் ந...