பின் ஐம்பதுகளில் வயது இருக்கலாம். ஏழ்மை உடுத்திய உடலுடன் நடைபாதையில் ஒரு சிறு மேசை மீது பூக்கூடை வைத்து விற்றுக்கொண்டிருந்தார். சொற்பமாக சில ஞெகிழி பைகள் அவரது காலருகில்.
'பூ என்ன விலைம்மா?' என்றேன்.
அவர் சொல்லத்தொடங்கும் முன்னரே அவருக்கு அருகிலிருந்து ஒரு குரல், 'அண்ண, இங்க வாங்குங்கண்ணே' என ஒரு இள வயது பெண். அவரும் அதே பூக்களை விற்றுக்கொண்டிருந்தார்.
மெலிதான புன்முறுவலுடன் 'அவங்ககிட்டதான் கேட்டேன்மா, அங்கேயே வாங்கிக்கிறேன்' என்றேன்.
வயதானவரின் முகத்தில் அவ்வளவு மகிழ்ச்சி. பூக்கள் வாங்கும்போதுதான் கவனித்தேன், அவர் கொண்டு வந்நிருந்த பூப்பந்து அப்படியே இருந்ததை (அன்று வியாபாரம் டல்).
என் வீட்டிற்கென கொஞ்சம் வாங்கிக்கொண்டு, 'மிச்சத்தையும் வித்தாதான் வீட்டுக்கு போக முடியுமா?' என்றேன்.
ஆமாமென்றார்.
'இவ்ளோ நேரமாச்சே, இனிமேல யாரும் வாங்க வருவாங்களா?' என்றேன்.
கவலையுடன், "இல்லை"யென தலையசைத்தார்.
'மிச்சத்த நானே வாங்கிக்கிறேன், தாங்க' என்றதும் ஒரு நிமிடம் புரியாமல் விழத்தவர், மிக மிக மகிழ்வாகி பரபரவென ஒரு பொட்டலமாக கட்டினார்.
அருகில் இருந்த போட்டி வியாபார இளம்பெண் முகம் சுருங்க அமர்ந்திருந்தார்.
பொட்டலம் கட்டி தந்ததும் அதை அந்த வயதானவரிடமே திருப்பித்தந்து, 'உங்களுக்குதாம்மா இது. நீங்களே வைச்சுக்கோங்க' என்றேன்.
குழப்பமாக பார்த்தவரின் முகத்தில் கோடி வெளிச்சம். கண்கள் மெல்ல கலங்கியதை கவனித்தேன்.
இந்த சூழ்நிலையில் அவர் என்ன செய்திருக்கலாம்?
1. மகிழ்வாய் அவரது தலையில் சூடியிருக்கலாம்.
2. வீட்டுக்கு எடுத்துச்சென்று உறவினருக்கு கொடுக்கலாம்.
3. நான் கிளம்பிய பிறகு மீண்டும் விற்றிருக்கலாம்...
அது ஏனோ தெரியவில்லை, வறியவர்களிடம் மட்டும் எங்கிருந்துதான் சக மானுடத்தின் மீது பேரன்பும் பெருங்கருணையும் ஊற்றாக சுரந்துகொண்டே இருக்கிறது என.
மெல்லிய புன்முறுவலுடன் மெலிந்த குரலில் அவர் சொன்னது, " நா வச்சிக்கமுடியாது சார். போன வருசம்தான் அவரு தவறிட்டாரு. அதனாலதான் பூ விக்கறேன். அவளுக்கு குடுங்க சார். இப்பதான் கல்யாணம் ஆயிருக்கு".
அவள்? - அவருக்கு போட்டியாக பூ விற்றுக்கொண்டிருந்த இளம்பெண்.
அந்தப்பெண்ணின் முகத்தில் வலியும், மன்னிப்பு கேட்கும் ஆவலும் ஒருங்கே குவித்து... மெல்ல அந்த வயதானவரின் கரங்களை பற்றிக்கொண்டாள்.
அதன் பிறகு எனக்கு அங்கே வேலையில்லை.
பேரன்புடன்,
பாபுஜி
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக